Ang Aking Bayani Bow!

Teka bakit nga ba "Ang Aking Bayani",
Ang pamagat ng tulang hinahabi;

Bakit hindi "Ang Tunay na Bayani",
Eh kasi naman po kasi, ang daming huwad na bayani.

Tao nga naman kapag sinagad mo ang inis,
Tunay na ugali lumalabas talaga pramis;

Kinalimutan na noon'y siya'y tinitingala,
Ngayon'y lume-level sa pagpapakababa.

Sabi ni Ma'am, meron daw kasabihan,
Salita'y isipin bago pakawalan;

Reputasyon ang nakasalalay sa iyong tinuran,
Baka ito'y makasira ng iyong pangalan.

Ang aking bayani ay napakabuti,
Hindi po sya salbahe na kagaya ng marami;

Hind po sya marunong mang-bully,
Hindi rin sya rumeresbak kasi may pagtitimpi.

Ang aking bayani ay mapagmahal,
Hindi sya naghahamong mananakal;

Tunay na lalaki siya kung umusal,
Hindi parang babaeng kulang na lang lagyan ng busal.

Ang aking bayani ay mapagbigay,
Hindi talaga siya marunong mang-away;

Mas gusto nya pang manahimik at magsuklay,
Kesa magtaray at magtaas ng kilay.

Ang aking bayani ay mapagpakumbaba,
Kahit sabihan syang talunan sa kanya'y balewala;

Hindi kasi kasikatan ang sa kanya'y mahalaga,
Ang tunay na mahalaga sa kanya'y kanyang kapwa.

Ang aking bayani ay may takot sa Diyos,
Mga salita niya'y nasa ayos;

Baluktutin man ng iilan,
Diyos naman siya'y kakampihan.

Ang aking bayani ay may pananampalataya,
Marunong siyang maghintay kahit sabihin ng iba'y wala;

Sa langit nakatuon kanyang mga mata,
Sa tamang panahon darating ang biyaya.

Ang aking bayani ay hindi pulitiko,
Hindi rin sya ang akalang mayor nyo;

At mas lalong hindi sya probinsyano,
Dahil ako lang nakakaalam ng bayani ko. Bleh.

Ang Aking Bayani Bow!