Practical Thoughts
Noong nakatira pa ako sa Kabihasnan, Paraรฑaque City, may kapitbahay kaming laging tinatawag na “tambay.” Walang regular na trabaho, walang diploma, pero masigla siya at laging may ginagawa. Habang marami sa amin ang abala sa paghabol ng malaking success na may kotse, title, at magandang bahay, siya ay tahimik na nag-oobserve at natututo araw-araw. Hindi siya stagnant. Sa totoo lang, mas may progress siya sa pagkatao kaysa sa marami sa amin na may access sa internet at cellphone. At hanggang ngayon, kapag feeling ko stuck na ako, naaalala ko pa rin si Kuya Tambay.