Ballpen

Ikaw ang palaging kaulayaw,
Sa paggawa ng tulang malalim at mababaw;
Kung saan ako nakatanaw,
Hawak ko sa tuwina ay palaging ikaw.

Minsan isang araw,
Salita sa isip ay sumingaw;
Hagilap agad ay ikaw,
Mga talata ng tulang makapupukaw,
Sa babasa na puso ay mapanglaw.

Natutuwa ako kapag gamit ko'y ikaw,
Sa mga daliri ko, ika'y sumasayaw;
Minsan kapag ako'y giniginaw,
Ang mga tinta mo ay hindi malinaw.

Huwag naman sana mundo ko ay magunaw,
Sa lalim ng gabi ito ay pumanaw;
Magiging matatag at hindi bibitaw,
Sa pag-asang bukas sisikat muli ang araw.

Kapag ikaw ay naubos na,
Ako'y pansamantalang mag-iisa;
Hindi na muna gagawa ng tula,
Mambabasa ko sana'y huwag mabigla.

Idadahilan ko'y ubos na iyong tinta.