Tula
Sa bawat tawag na puno ng “Ingat ka, Nay,” sa bawat video call na puno ng ngiti pero may luha sa mata, nararamdaman ng isang anak ang malalim na pagmamahal ng isang Inang OFW. Ito ang
Tula para sa Nanay na OFW: Mga Salita ng Pagmamahal mula sa Anak
Nanay, sa kabilang dagat ng mundo
ikaw ay nagtatrabaho nang walang sawa,
habang dito sa bahay, ako’y lumalaki
na may hawak na larawan mo sa aking dibdib.
Ang iyong mga kamay na dating sumusuporta sa akin
ngayon ay sumusuporta sa buong pamilya,
naglilinis, nag-aalaga, nagluluto para sa iba
upang kami’y makakain ng mainit na kanin.
Tuwing gabi, iniisip ko ang iyong pagod,
ang sakit sa likod mo, ang hapdi sa paa,
pero patuloy kang ngumingiti sa camera
para lang sabihing “Okay lang ako, anak.”
Salamat, Nay, sa bawat remittance na dumarating,
hindi lang pera ang dala nito kundi pag-asa,
pag-asa na makatapos ako ng pag-aaral,
pag-asa na balang araw ay makasama kita ulit.
Alam kong mahirap ang buhay mo roon,
iba’t ibang kultura, iba’t ibang wika,
pero mas mahirap pa ang mag-iwan
ng mga anak na hindi mo nakikita araw-araw.
Kapag umiiyak ako nang tahimik sa gabi,
iniisip ko ang iyong boses na puno ng pag-asa,
“Magtiis ka, anak, para sa kinabukasan natin,”
at doon ako muling bumabangon nang matatag.
Nanay, ikaw ang aking unang bayani,
hindi sa capes kundi sa simpleng uniporme mo,
hindi sa espada kundi sa walis at plantsa,
hindi sa korona kundi sa pawis at luha.
Sa bawat “Good morning” mo kahit madaling araw na,
sa bawat dasal mo bago matulog,
alam kong kahit malayo ka,
nandito ka pa rin sa bawat tibok ng puso ko.
Pangako ko sa’yo, Nay, kapag natapos ko na ang pag-aaral,
ako na ang bahala sa’yo,
hindi mo na kailangang mag-abroad pa,
dito ka na, kasama namin, sa piling namin.
Hindi sapat ang salitang “salamat”
upang maiparamdam ang lalim ng aking pagmamahal,
kaya’t sa 52 linya nitong tula,
ibinubuhos ko ang lahat ng nasa puso ko.
Nanay ko, mahal na mahal kita,
kahit libo-libong milya ang pagitan,
ang pag-ibig ko sa’yo ay walang hangganan,
higit pa sa dagat na naghihiwalay sa atin.
Balang araw, yakapin kita nang mahigpit,
punasan ang iyong mga luha ng pagod,
at sasabihin ko sa’yo nang harapan:
“Ikaw ang pinakamagandang nanay sa buong mundo.”
Hanggang sa araw na iyon ay dumating,
ipagpatuloy mo lang ang iyong laban,
at dito naman ako, magiging matatag,
para kapag uwi mo na, proud ka sa anak mo.
Nanay… salamat sa lahat.
Salamat sa sakripisyo.
Salamat sa pagmamahal na walang katumbas.
Mahal na mahal kita… palagi.
Why It Matters in 2026
Ngayong taong 2026, patuloy pa rin ang libu-libong Filipino mothers na nagiging OFW upang maitaguyod ang kanilang pamilya. Ang tula na ito ay nagpapaalala sa atin na sa likod ng bawat remittance ay mayroong pamilyang naghihintay, mayroong inang nagdadasal araw-araw, at mayroong anak na lumalaki na may halo ng pride at lungkot. Mahalaga ito dahil nakakatulong itong buksan ang usapin tungkol sa mental health ng mga OFW at ng kanilang mga anak, at nagbibigay ng lakas sa mga pamilyang nahihiwalay.
Mahal na mahal ka namin, mga Nanay na OFW. Salamat sa lahat ng sakripisyo. ❤️
