Tula
Cherophobia: Takot sa Saya
Kabataan, alam niyo ba na marami sa inyo ang nahihirapan sa
Cherophobia
Ang kabataan ay natatakot sa liwanag ng tuwa,
Cherophobia, ang ngalan ng sakit na ito,
Takot na yakapin ang saya sa bawat araw,
Dahil baka biglang maglaho ang saya.
Sa screen ng cellphone na puno ng perfect na buhay,
Naiinggit tayo ngunit natatakot din,
O baka pagtawanan ng iba sa likod,
Kaya mas gusto nating manatili sa dilim.
Bakit ba natatakot akong ngumiti?
Kapag masaya, parang may naghihintay na sakit.
Ang tawa ko’y parang panganib na paparating,
Kaya mas gusto kong manahimik sa dilim.
Cherophobia, ang pangalang hindi ko masabi,
Takot sa saya na hindi ko maintindihan.
Kapag masaya ang mundo, may multo sa likod,
Kaya pipiliin ko na lang ang lungkot na tiyak.
Sa school, kapag pumasa, hindi ako sumisigaw,
Natatakot baka bukas ay bagsak na naman.
Kapag may nagmamahal, hindi ko kayang tanggapin,
Baka bukas ay iwan din ako sa ere.
Ang party na puno ng ilaw at tugtog,
Para sa akin ay parang bitag na nakatago.
Mas gusto kong mag-isa sa kwarto’t dilim,
Kaysa maramdaman ang saya na maaaring mawala.
Bakit ba ang saya ay parang panganib?
Parang ulan na biglang babagsak na bagyo.
Kaya nagtatago ako sa anino ng takot,
Hindi marunong magtiwala sa bukas na masaya.
Sa social media, nakikita ko ang saya nila,
Pero sa loob ko’y may tinik na sumasaksak.
“Paano kung ito’y peke lang?” ang bulong ko,
Kaya mas pipiliin kong mag-scroll na lang sa dilim.
Ang kabataan ngayon, marami sa atin ganito,
Natatakot sa success, natatakot sa glow-up.
Kasi kapag nasa taas ka na, baka mahulog,
At masakit daw ang pagbagsak mula sa langit.
Pero hoy, kabataan, pakinggan niyo ‘to:
Ang buhay ay hindi laging sakit at takot.
Ang saya ay karapatan, hindi parusa.
Yakapin mo siya, huwag kang matakot.
Cherophobia, bitawan mo na ako,
Hindi na kita kailangan sa aking buhay.
Gusto kong tumawa nang malakas sa mundo,
Gusto kong sumayaw kahit walang dahilan.
Kaya’t sa araw na ito, pipiliin ko ang liwanag,
Pipiliin ko ang saya kahit may takot pa.
Dahil ang tunay na lakas ay ang harapin ang buhay,
Kasama ang ngiti, kasama ang saya.
52 lines ng katotohanan para sa kabataan,
Na ang takot sa saya ay dapat wakasan na.
Maging malaya, maging masaya, maging buo,
Cherophobia, paalam na, hindi na kita kasama.
English Translation
Why am I scared to smile?
When happy, it feels like pain is waiting.
My laughter seems like danger coming,
So I’d rather stay silent in the dark.
Cherophobia, the name I can’t even say,
Fear of joy that I don’t understand.
When the world is happy, there’s a ghost behind,
So I choose the sadness that is certain.
In school, when I pass, I don’t shout with joy,
Scared that tomorrow I might fail again.
When someone loves me, I can’t accept it,
Because tomorrow they might leave me hanging.
The party full of lights and music,
For me feels like a hidden trap.
I’d rather be alone in my dim room,
Than feel the happiness that might disappear.
Why does joy feel like danger?
Like rain that suddenly becomes a storm.
So I hide in the shadow of fear,
Not knowing how to trust a happy tomorrow.
On social media, I see their happiness,
But inside me there’s a thorn that stabs.
“What if this is all fake?” I whisper,
So I’d rather scroll alone in the dark.
Today’s youth, many of us are like this,
Scared of success, scared of glowing up.
Because when you’re on top, you might fall,
And they say falling from the sky really hurts.
But hey, young people, listen to this:
Life is not always pain and fear.
Joy is a right, not a punishment.
Embrace it, don’t be afraid.
Cherophobia, let me go now,
I don’t need you anymore in my life.
I want to laugh loudly at the world,
I want to dance even without reason.
So today, I choose the light,
I choose joy even if fear is still there.
Because true strength is facing life,
With a smile, with happiness.
52 lines of truth for the youth,
That the fear of joy must end now.
Be free, be happy, be whole,
Cherophobia, goodbye, you’re no longer with me.
