Mabuti Ka Aking Ina

Mula sa sinapupunan'y iyong inaruga,
Iningatan ako hanggang sa um-uha;

Sa paglaki ko naging mahigpit ka,
Inilayo ako sa maling barkada.

Pagkakamali ko'y iyong pinupuna,
Pangaral at palo ang sa akin'y tatama;

Mabubura pa ba ang mga ala-ala,
Ng pagmamalupit mo noong ako'y bata pa?

bawat patak ng luha ay gumuhit na,
na nagpatigas sa puso, mula pagkabata;

mga salita mong umukit sa aking puso,
tingin sa sarili ko'y walang kwentang tao.

sabi nang iba'y ako'y iyong inabuso,
nawalan ng respeto sa aking pagkatao;

mabuti kang ina, paghanga ng iba,
dahil mabuti ka, sa pagkaka alam nila.

sino nga ba ako, upang sa iyo ay manghusga,
suwail na anak, sa aki'y turing nila;

ngayong araw ng mga ina, muli't muli'y babatiin ka,
ipangangalandakang, mabuti kang ina.

poot sa puso ko'y kalilimutan na,
pati ang luha ko ay kusang ititila;

iisipin ko lang na mabuti kang ina,
kahit na pag-ibig mo, sa akin ay wala.

nais kong malaman mo,
na dito sa puso ko;

ikaw pa rin ang inay ko,
magunaw man ang mundo.

sana naman mahalin mo ako,
hindi dahil sa mabuti kang tao;

kundi dahil sa ako ay anak mo.



Ang tula pong nabasa ninyo sa itaas,
ay hango sa aking emahenasyon tungkol sa isang anak;

na naghahanap ng pagmamahal sa kanyang ina,
Salamat po sa inyong pagsubaybay…